Θέμα: Ο ρόλος των εθελοντών στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στην Κύπρο: Δομή και λειτουργία του Συνδέσμου Καταπολέμησης Ναρκωτικών Λάρνακας (ΣΥ.ΚΑ.ΝΑ.) στο πλαίσιο του Κέντρου Ενημέρωσης και Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (Κ.ΕΝ.Θ.Ε.Α.).
Εισηγητής: Σάββας Αρτεμίου, Τραπεζικός, Β’ Αντιπρόεδρος Συνδέσμου Καταπολέμησης Ναρκωτικών Λάρνακας (ΣΥ.ΚΑ.ΝΑ.).
Το ΚΕΝΘΕΑ είναι ένας Παγκύπριος μη κυβερνητικός και μη κερδοσκοπικός εθελοντικός οργανισμός, που από πολύ νωρίς διέγνωσε το πρόβλημα των εξαρτήσεων που απειλούσε την κυπριακή κοινωνία και έθεσε ως αποκλειστικό σκοπό του τον αγώνα ενάντια στις εξαρτήσεις και την αποφασιστική αντιμετώπιση της μάστιγας των ναρκωτικών.
Το ΚΕΝΘΕΑ, που ιδρύθηκε το 1994 με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Κιτίου κ. Χρυσοστόμου και μιας ομάδας συνεργατών του, που συστρατεύτηκαν μαζί του σ’ αυτό τον αγώνα, είναι εγγεγραμμένο στον Έφορο Εταιριών ως «Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης δι’ Εγγυήσεως Χωρίς Μετοχικό Κεφάλαιο» και έχει έδρα τη Λάρνακα.
Μέλη του ΚΕΝΘΕΑ είναι:
α) Τα Ιδρυτικά Μέλη, δηλαδή τα άτομα που είχαν την πρωτοβουλία για την ίδρυσή του.
β) Τα Συνήθη Μέλη, δηλαδή τοπικοί Σύνδεσμοι και μαζικές Οργανώσεις και Οργανισμοί, που έχουν αποδεχθεί τους σκοπούς και τις βασικές αρχές του ΚΕΝΘΕΑ και αγωνίζονται μαζί του για την καταπολέμηση των εξαρτήσεων, καθώς και για τη θεραπεία και την κοινωνική αποκατάσταση εξαρτημένων ατόμων.
γ) Τα Επίτιμα Μέλη, δηλαδή άτομα που έχουν προσφέρει εξαιρετικές υπηρεσίες στο ΚΕΝΘΕΑ και έχουν ενισχύσει ηθικά και υλικά τον αγώνα του.
Πρόεδρος του ΚΕΝΘΕΑ είναι από της ίδρυσής του ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κιτίου κ. Χρυσόστομος και Επιστημονικός Διευθυντής του ο Νευρολόγος-Ψυχίατρος Δρ. Κυριάκος Βερεσιές.
Κατά τη διάρκεια των δεκαπέντε χρόνων της λειτουργίας του το ΚΕΝΘΕΑ έχει αναπτύξει πλούσια και πολύπλευρη δράση, με έμφαση στη συνένωση και το συντονισμό των εθελοντικών πρωτοβουλιών και στην κοινωνική δικτύωση, μέσω της οποίας επιδιώκει να ευαισθητοποιήσει όσο το δυνατό περισσότερα άτομα και οργανωμένα σύνολα και να τα συστρατεύσει στον αγώνα ενάντια στις εξαρτήσεις. Ήδη πάνω από πενήντα οργανωμένα σύνολα έχουν ενταχθεί στις τάξεις του και εργάζονται ακούραστα για την επίτευξη των στόχων του.
Τα προγράμματα του ΚΕΝΘΕΑ καλύπτουν την πρωτογενή, τη δευτερογενή και την τριτογενή πρόληψη και περιλαμβάνουν προγράμματα εκπαίδευσης στελεχών, έκδοση διαφωτιστικού υλικού, προγράμματα που απευθύνονται στους νέους, το Ινστιτούτο Συνεχούς Εκπαίδευσης, το Ινστιτούτο Έρευνας και Τεκμηρίωσης, την ΑΘΕΚΕΑ "Η ΤΟΛΜΗ", Συμβουλευτικούς Σταθμούς Πρόληψης και τις Δημοτικές ή Κοινοτικές Ομάδες Πρόληψης σε αρκετούς Δήμους και μεγάλες κοινότητες τόσο στα αστικά κέντρα, όσο και στην ύπαιθρο.
Το ΚΕΝΘΕΑ εκτιμάται και στηρίζεται οικονομικά τόσο από την Πολιτεία, που το έχει περιλάβει στο πρόγραμμα των κρατικών χορηγιών, όσο και από άτομα, επιχειρήσεις και Οργανισμούς της κυπριακής κοινωνίας, ενώ έχει ήδη βραβευθεί για το έργο που επιτελεί από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.
Το ΚΕΝΘΕΑ διοικείται από το Γενικό Συμβούλιο, που καταρτίζεται από τη Γενική Συνέλευση και αποτελείται τόσο από Ιδρυτικά Μέλη, όσο και από εκπροσώπους των Οργανώσεων-μελών του. ΄Αλλα διοικητικά όργανα του ΚΕΝΘΕΑ, που εκλέγονται από το Γενικό Συμβούλιο, είναι το Διοικητικό Συμβούλιο και η Εκτελεστική Γραμματεία.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εισηγήσεις 2ου Εισαγωγικού Εκπαιδευτικού Κύκλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εισηγήσεις 2ου Εισαγωγικού Εκπαιδευτικού Κύκλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
2ος Εισαγωγικός Εκπαιδευτικός Κύκλος Προαγωγής της Υγείας 5η Συνάντηση Αγρίνιο, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009
Θέμα: Ο ρόλος των εθελοντών στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στην Κύπρο: Δομή και λειτουργία του Συνδέσμου Καταπολέμησης Ναρκωτικών Λάρνακας (ΣΥ.ΚΑ.ΝΑ.) στο πλαίσιο του Κέντρου Ενημέρωσης και Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (Κ.ΕΝ.Θ.Ε.Α.).
Εισηγητης: Mάκης Γεωργίου, Τραπεζικός, Πρόεδρος Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης «Φάρος» στην Λάρνακα, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΚΕΝΘΕΑ.
Ο Σύνδεσμος Καταπολέμησης Ναρκωτικών Λάρνακας ιδρύθηκε το 1990 και είναι η αρχαιότερη στην Κύπρο στον τομέα της πρόληψης των εξαρτήσεων. Είναι μη κυβερνητική οργάνωση που δραστηριοποιείται στην πόλη και επαρχία Λάρνακας και αποτελείται μόνο από εθελοντές.
Στην Κύπρο όλες οι οργανώσεις και φορείς που δραστηριοποιούνται στον χώρο τω εξαρτήσεων/ναρκωτικών (πρόληψη, καταπολέμηση, θεραπεία, αποκατάσταση) βρίσκονται κάτω από την σκέπη του Αντιναρκωτικού Συμβουλίου Κύπρου του οποίου πρόεδρος είναι ο εκάστοτε Υπουργός Υγείας.
Εφαρμόζει την γενική πολιτική του κράτους στον αγώνα κατά των ναρκωτικών, και τα προγράμματα του απευθύνονται στις ευρύτερες κοινωνικές ομάδες και έχουν στόχο τη φυσική, ψυχική και κοινωνική ευεξία του ατόμου, την προαγωγή της υγείας και την ανάπτυξη των προσωπικών και κοινωνικών δεξιοτήτων, που διασφαλίζουν το ευ ζην (ανάπτυξη ευαισθησίας, φαντασίας, θετικών στάσεων ζωής, δεξιοτήτων αντίστασης στις πιέσεις για αρνητικές- παρεκκλίνουσες –αποκλίνουσες συμπεριφορές).
Τα προγράμματα πρόληψης του Συνδέσμου είναι μακροχρόνια και πολυδιάστατα, και σκοπεύουν στην έγκαιρη, έγκυρη, συνεχή και επιστημονική τεκμηριωμένη πληροφόρηση για τα θέματα των εξαρτήσεων.
Για την επίτευξη των πιο πάνω στόχων μας συνεργαζόμαστε με ειδικούς σε θέματα εξαρτήσεων τόσο από την Κύπρο όσο και από τον ελλαδικό χώρο.
Το 1992 σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Ψυχική Υγεία για όλους, ίδρυσαν την Ανοικτή Θεραπευτική Κοινότητα Εξαρτημένων Ατόμων «Η ΤΟΛΜΗ», η οποία από το 1997 είναι ανεξάρτητη πλέον οργάνωση.
Το 1994 σε συνεργασία με άλλους φορείς ιδρύσαμε το ΚΕΝΘΕΑ, ως Παγκύπρια Ομοσπονδία Εθελοντών Φορέων κατά των εξαρτήσεων, με το οποίο βρισκόμαστε σε συνεχή συνεργασία. Σήμερα έχουμε την αποκλειστική ευθύνη και τρέχουμε στην επαρχία μας ένα δικό του πρόγραμμα το «Αθλούμαι ενάντια στις εξαρτήσεις».
Από το 2006 λειτουργούμε το 1ο στην Κύπρο, Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης και Διαμόρφωσης Στάσεων Ζωής ο «ΦΑΡΟΣ» σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Τον Νοέμβριο του 2007 οργανώσαμε σε συνεργασία με το ΚΕΝΘΕΑ την 7η Πανελλήνια Συνάντηση Φορέων Πρόληψης της χρήσης ουσιών εξάρτησης στην Λάρνακα.
Εισηγητης: Mάκης Γεωργίου, Τραπεζικός, Πρόεδρος Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης «Φάρος» στην Λάρνακα, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΚΕΝΘΕΑ.
Ο Σύνδεσμος Καταπολέμησης Ναρκωτικών Λάρνακας ιδρύθηκε το 1990 και είναι η αρχαιότερη στην Κύπρο στον τομέα της πρόληψης των εξαρτήσεων. Είναι μη κυβερνητική οργάνωση που δραστηριοποιείται στην πόλη και επαρχία Λάρνακας και αποτελείται μόνο από εθελοντές.
Στην Κύπρο όλες οι οργανώσεις και φορείς που δραστηριοποιούνται στον χώρο τω εξαρτήσεων/ναρκωτικών (πρόληψη, καταπολέμηση, θεραπεία, αποκατάσταση) βρίσκονται κάτω από την σκέπη του Αντιναρκωτικού Συμβουλίου Κύπρου του οποίου πρόεδρος είναι ο εκάστοτε Υπουργός Υγείας.
Εφαρμόζει την γενική πολιτική του κράτους στον αγώνα κατά των ναρκωτικών, και τα προγράμματα του απευθύνονται στις ευρύτερες κοινωνικές ομάδες και έχουν στόχο τη φυσική, ψυχική και κοινωνική ευεξία του ατόμου, την προαγωγή της υγείας και την ανάπτυξη των προσωπικών και κοινωνικών δεξιοτήτων, που διασφαλίζουν το ευ ζην (ανάπτυξη ευαισθησίας, φαντασίας, θετικών στάσεων ζωής, δεξιοτήτων αντίστασης στις πιέσεις για αρνητικές- παρεκκλίνουσες –αποκλίνουσες συμπεριφορές).
Τα προγράμματα πρόληψης του Συνδέσμου είναι μακροχρόνια και πολυδιάστατα, και σκοπεύουν στην έγκαιρη, έγκυρη, συνεχή και επιστημονική τεκμηριωμένη πληροφόρηση για τα θέματα των εξαρτήσεων.
Για την επίτευξη των πιο πάνω στόχων μας συνεργαζόμαστε με ειδικούς σε θέματα εξαρτήσεων τόσο από την Κύπρο όσο και από τον ελλαδικό χώρο.
Το 1992 σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Ψυχική Υγεία για όλους, ίδρυσαν την Ανοικτή Θεραπευτική Κοινότητα Εξαρτημένων Ατόμων «Η ΤΟΛΜΗ», η οποία από το 1997 είναι ανεξάρτητη πλέον οργάνωση.
Το 1994 σε συνεργασία με άλλους φορείς ιδρύσαμε το ΚΕΝΘΕΑ, ως Παγκύπρια Ομοσπονδία Εθελοντών Φορέων κατά των εξαρτήσεων, με το οποίο βρισκόμαστε σε συνεχή συνεργασία. Σήμερα έχουμε την αποκλειστική ευθύνη και τρέχουμε στην επαρχία μας ένα δικό του πρόγραμμα το «Αθλούμαι ενάντια στις εξαρτήσεις».
Από το 2006 λειτουργούμε το 1ο στην Κύπρο, Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης και Διαμόρφωσης Στάσεων Ζωής ο «ΦΑΡΟΣ» σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Τον Νοέμβριο του 2007 οργανώσαμε σε συνεργασία με το ΚΕΝΘΕΑ την 7η Πανελλήνια Συνάντηση Φορέων Πρόληψης της χρήσης ουσιών εξάρτησης στην Λάρνακα.
Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008
2ος Εισαγωγικός Εκπαιδευτικός Κύκλος Προαγωγής της Υγείας, 3η Συνάντηση, Αγρίνιο, Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008
Θέμα:Η συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στην πρόληψη των ναρκωτικών: H προσφορά των εθελοντών και η αξία της συνεργασίας.
Εισηγητής: Βασίλης Πασσάς, Ιατρός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικά Υπεύθυνος Κέντρου Πρόληψης Νομού Αχαΐας και Κίνησης «Πρόταση» για Έναν Άλλο Τρόπο Ζωής.
Το πρόβλημα της εξάρτησης από τα ναρκωτικά , όπως και αρκετά άλλα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών, δεν μπορούν να λυθούν αν οι άνθρωποι που ζουν σε αυτές δεν κατανοήσουν τον μηχανισμό που τα δημιουργεί και αν δεν λάβουν ενεργό μέρος στην αντιμετώπισή τους.
Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών των τοπικών κοινοτήτων βιώνουν το πρόβλημα των ναρκωτικών αλλά δεν αντιλαμβάνονται η δεν θέλουν να αντιληφθούν ότι αποτελούν και αυτοί μέρος του προβλήματος καθώς έχουν βολευτεί σε έναν τρόπο ζωής που συντηρεί και ευνοεί την ανάπτυξη αυτού του προβλήματος.
Κυριαρχεί ο μύθος ότι τα παιδιά δεν γνωρίζουν τις συνέπειες της χρήσης των ναρκωτικών η ότι παρασύρονται από τους αδίστακτους εμπόρους και αρνούνται να δουν ότι υπάρχουν σοβαρές αιτίες που ένα ποσοστό των νέων επιλέγουν να αποσυρθούν από την ζωή και μερικοί στο τέλος χάνουν και την ζωή τους.
Τα παιδιά των σύγχρονων κοινωνιών μεγαλώνουν σε ένα κόσμο αντιφατικό, άκρως ανταγωνιστικό, ο οποίος απαξιώνει αρχές ,χωρίς ηθικές αξίες, χωρίς αλληλεγγύη. Κάθε τι ανθρώπινο χάνεται στο βωμό της απόκτησης υλικών αγαθών, όπου εκεί έχουν εναποτεθεί οι ελπίδες για ευτυχία. Η φρούδα ελπίδα της ευτυχίας μέσα από τον υπερκαταναλωτισμό έχει επικρατήσει ως κυρίαρχη ιδεολογία και έχει δημιουργήσει τραγικά αδιέξοδα, μεταξύ των οποίων και η εξάρτηση από ουσίες όπως τα ναρκωτικά.
Η ευθύνη για αυτό τον σύγχρονο τρόπο ζωής βαρύνει όλους εμάς τους ενήλικες που συμβάλλουμε στην λειτουργία αυτού του μοντέλου.
Εμείς οι ενήλικες είμαστε τα πρότυπα των νέων και εμάς αντιγράφουνε πολλές φορές με ακραίες, λόγω της ηλικίας τους συμπεριφορές.
Με αυτή την έννοια δεν μπορούμε να μιλάμε για την πρόληψη της χρήσης ναρκωτικών από τους εφήβους αν δεν αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες που έχουμε στην δημιουργία του προβλήματος.
Ως μέρος λοιπόν του προβλήματος οφείλουμε να λάβουμε ενεργό μέρος στην αντιμετώπισή του, με την συμμετοχή μας δυναμικά στην πρόληψη.
Η ευθύνη για την πρόληψη είναι προσωπική και συλλογική.
Είναι προσωπική η ευθύνη για το πώς λειτουργούμε ως πρότυπα στην οικογένεια, στην εργασία και στην κοινωνία. Είναι προσωπική ευθύνη να λειτουργούμε ως ενεργοί πολίτες και όχι ως παθητικοί καταναλωτές υλικών αγαθών, ιδεών, έρμαια της τηλεόρασης. Πρέπει να προχωρήσουμε σε προσωπικές αλλαγές στις συμπεριφορές μας αν θέλουμε να επιδράσουμε θετικά τα παιδιά μας. Για τα παιδιά μετράει αυτό που κάνουμε και όχι αυτά που λέμε.
Αλλά είναι και συλλογική η ευθύνη για τον τρόπο που λειτουργούμε ως κοινωνικές ομάδες. Γινόμαστε καθημερινοί μάρτυρες της κοινωνικής αδιαφορίας για ότι συμβαίνει γύρω μας. Η παθητικότητα συνεχώς αυξάνεται και συγκεντρωνόμαστε όλο και πιο πολύ στον εαυτό μας. Κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινότητας είναι ο εγωισμός που προσπαθεί να αναδείξει ότι χωρίζει, προκειμένου να αξιοποιηθεί για κάθε μορφής ιδιοτέλεια. Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι κάτι τέτοιο μας βοηθάει προσωπικά και δεν αντιλαμβανόμαστε ότι μόνο όταν είμαστε ενεργοί πολίτες και δρούμε συλλογικά και συνεργατικά βοηθάμε την κοινωνία αλλά παίρνουμε και προσωπική βοήθεια.
Βιώνουμε καθημερινά αυτό τον δυσλειτουργικό τρόπος συλλογικών δράσεων σε όλα τα επίπεδα, από τον σύλλογο γονέων του σχολείου μέχρι τα κόμματα και τις κυβερνήσεις.
Οι κοινωνίες προχώρησαν μόνο όταν λειτουργούσαν όλοι μαζί. Όταν κυριαρχούσε ο εγωισμός των προσώπων ανέκυπταν σημαντικά προβλήματα όπως αυτό των ναρκωτικών που μπορούσαν να τις διαλύσουν.
Στην πρόληψη έχουμε χρέος να δώσουμε όλοι δυναμικά το παρόν μας αν πραγματικά ανησυχούμε για τα ναρκωτικά. Αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Μέσα από μικρές η μεγάλες συνεργασίες όπου αξιοποιούνται οι ιδέες όλων και είναι όλοι είναι χρήσιμοι.
Τα ναρκωτικά μπορεί να οδηγήσουν τον χρήστη, τις οικογένειες και τις κοινωνίες στην καταστροφή. Μπορεί όμως να αξιοποιηθούν και ως ευκαιρία για μία αλλαγή στον τρόπο ζωής σε προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο. Τότε μπορεί να οδηγήσουν στην σωτηρία.
Η επιλογή είναι δική μας.
Εισηγητής: Βασίλης Πασσάς, Ιατρός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικά Υπεύθυνος Κέντρου Πρόληψης Νομού Αχαΐας και Κίνησης «Πρόταση» για Έναν Άλλο Τρόπο Ζωής.
Το πρόβλημα της εξάρτησης από τα ναρκωτικά , όπως και αρκετά άλλα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών, δεν μπορούν να λυθούν αν οι άνθρωποι που ζουν σε αυτές δεν κατανοήσουν τον μηχανισμό που τα δημιουργεί και αν δεν λάβουν ενεργό μέρος στην αντιμετώπισή τους.
Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών των τοπικών κοινοτήτων βιώνουν το πρόβλημα των ναρκωτικών αλλά δεν αντιλαμβάνονται η δεν θέλουν να αντιληφθούν ότι αποτελούν και αυτοί μέρος του προβλήματος καθώς έχουν βολευτεί σε έναν τρόπο ζωής που συντηρεί και ευνοεί την ανάπτυξη αυτού του προβλήματος.
Κυριαρχεί ο μύθος ότι τα παιδιά δεν γνωρίζουν τις συνέπειες της χρήσης των ναρκωτικών η ότι παρασύρονται από τους αδίστακτους εμπόρους και αρνούνται να δουν ότι υπάρχουν σοβαρές αιτίες που ένα ποσοστό των νέων επιλέγουν να αποσυρθούν από την ζωή και μερικοί στο τέλος χάνουν και την ζωή τους.
Τα παιδιά των σύγχρονων κοινωνιών μεγαλώνουν σε ένα κόσμο αντιφατικό, άκρως ανταγωνιστικό, ο οποίος απαξιώνει αρχές ,χωρίς ηθικές αξίες, χωρίς αλληλεγγύη. Κάθε τι ανθρώπινο χάνεται στο βωμό της απόκτησης υλικών αγαθών, όπου εκεί έχουν εναποτεθεί οι ελπίδες για ευτυχία. Η φρούδα ελπίδα της ευτυχίας μέσα από τον υπερκαταναλωτισμό έχει επικρατήσει ως κυρίαρχη ιδεολογία και έχει δημιουργήσει τραγικά αδιέξοδα, μεταξύ των οποίων και η εξάρτηση από ουσίες όπως τα ναρκωτικά.
Η ευθύνη για αυτό τον σύγχρονο τρόπο ζωής βαρύνει όλους εμάς τους ενήλικες που συμβάλλουμε στην λειτουργία αυτού του μοντέλου.
Εμείς οι ενήλικες είμαστε τα πρότυπα των νέων και εμάς αντιγράφουνε πολλές φορές με ακραίες, λόγω της ηλικίας τους συμπεριφορές.
Με αυτή την έννοια δεν μπορούμε να μιλάμε για την πρόληψη της χρήσης ναρκωτικών από τους εφήβους αν δεν αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες που έχουμε στην δημιουργία του προβλήματος.
Ως μέρος λοιπόν του προβλήματος οφείλουμε να λάβουμε ενεργό μέρος στην αντιμετώπισή του, με την συμμετοχή μας δυναμικά στην πρόληψη.
Η ευθύνη για την πρόληψη είναι προσωπική και συλλογική.
Είναι προσωπική η ευθύνη για το πώς λειτουργούμε ως πρότυπα στην οικογένεια, στην εργασία και στην κοινωνία. Είναι προσωπική ευθύνη να λειτουργούμε ως ενεργοί πολίτες και όχι ως παθητικοί καταναλωτές υλικών αγαθών, ιδεών, έρμαια της τηλεόρασης. Πρέπει να προχωρήσουμε σε προσωπικές αλλαγές στις συμπεριφορές μας αν θέλουμε να επιδράσουμε θετικά τα παιδιά μας. Για τα παιδιά μετράει αυτό που κάνουμε και όχι αυτά που λέμε.
Αλλά είναι και συλλογική η ευθύνη για τον τρόπο που λειτουργούμε ως κοινωνικές ομάδες. Γινόμαστε καθημερινοί μάρτυρες της κοινωνικής αδιαφορίας για ότι συμβαίνει γύρω μας. Η παθητικότητα συνεχώς αυξάνεται και συγκεντρωνόμαστε όλο και πιο πολύ στον εαυτό μας. Κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινότητας είναι ο εγωισμός που προσπαθεί να αναδείξει ότι χωρίζει, προκειμένου να αξιοποιηθεί για κάθε μορφής ιδιοτέλεια. Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι κάτι τέτοιο μας βοηθάει προσωπικά και δεν αντιλαμβανόμαστε ότι μόνο όταν είμαστε ενεργοί πολίτες και δρούμε συλλογικά και συνεργατικά βοηθάμε την κοινωνία αλλά παίρνουμε και προσωπική βοήθεια.
Βιώνουμε καθημερινά αυτό τον δυσλειτουργικό τρόπος συλλογικών δράσεων σε όλα τα επίπεδα, από τον σύλλογο γονέων του σχολείου μέχρι τα κόμματα και τις κυβερνήσεις.
Οι κοινωνίες προχώρησαν μόνο όταν λειτουργούσαν όλοι μαζί. Όταν κυριαρχούσε ο εγωισμός των προσώπων ανέκυπταν σημαντικά προβλήματα όπως αυτό των ναρκωτικών που μπορούσαν να τις διαλύσουν.
Στην πρόληψη έχουμε χρέος να δώσουμε όλοι δυναμικά το παρόν μας αν πραγματικά ανησυχούμε για τα ναρκωτικά. Αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Μέσα από μικρές η μεγάλες συνεργασίες όπου αξιοποιούνται οι ιδέες όλων και είναι όλοι είναι χρήσιμοι.
Τα ναρκωτικά μπορεί να οδηγήσουν τον χρήστη, τις οικογένειες και τις κοινωνίες στην καταστροφή. Μπορεί όμως να αξιοποιηθούν και ως ευκαιρία για μία αλλαγή στον τρόπο ζωής σε προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο. Τότε μπορεί να οδηγήσουν στην σωτηρία.
Η επιλογή είναι δική μας.
Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008
Πρόληψη και προαγωγή της ψυχικής υγείας
2ος Εισαγωγικός Εκπαιδευτικός Κύκλος
Προαγωγής της Υγείας
2η Συνάντηση
Αγρίνιο, Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008
Θέμα: Πρόληψη και προαγωγή της ψυχικής υγείας
Εισηγήτρια: Πόπη Τσουφλίδου, Επιστημονική συνεργάτης του Κέντρου Πρόληψης κατά των Ναρκωτικών Νομού Αιτωλοακαρνανίας «Οδυσσέας» σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ.
Το Κέντρο Πρόληψης Ν. Αιτ/νίας μετά από εννέα χρόνια λειτουργίας έχει αποκτήσει την εμπειρία σε σχέση με το πρόβλημα των εξαρτήσεων στο νομό καθώς και μια γενικότερη φιλοσοφία για την προαγωγή της ψυχικής υγείας. Ως εκ τούτου η ουσιοεξάρτηση είναι το σύμπτωμα της γενικότερης δυσλειτουργίας του ατόμου, της οικογένειάς του και της κοινότητας.
Θεωρούμε, δηλαδή, ότι όλος ο αγώνας της πρόληψης της χρήσης ουσιών δεν είναι απαραίτητο να εστιάζεται μόνο στην πρόληψη του συγκεκριμένου φαινομένου, αλλά γενικότερα στην αγωγή και προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας.
Είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι κοινωνικές συνιστώσες της υγείας, τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής αρχίζουν πλέον να λαμβάνονται υπόψη κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων προαγωγής της υγείας .
Η Προαγωγή της Ψυχικής Υγείας (ΠΨΥ) μπορεί να θεωρηθεί ως μια από τις σημαντικότερες ανάγκες της παγκόσμιας κοινότητας για την επόμενη δεκαετία. Με τον όρο Προαγωγή της Ψυχικής Υγείας αναφερόμαστε στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων και στάσεων του ανθρώπου ώστε να αξιοποιεί το ατομικό του δυναμικό για την προστασία, διατήρηση και βελτίωση της ψυχοσωματικής του υγείας καθώς και της ποιότητας της ζωής του.
Στόχος του Κέντρου Πρόληψης «ΟΔΥΣΣΕΑΣ» είναι η προώθηση της αντίληψης της θετικής υγείας όπως ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), δηλαδή της ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας, αφού χωρίς την ψυχική ισορροπία και το κατάλληλο υποστηρικτικό κοινωνικό περιβάλλον, η ενδυνάμωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Η κοινωνική ευεξία όμως, δεν κατοχυρώνεται μόνο από τη δυνατότητα του ατόμου να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του κοινωνικού του περιβάλλοντος, αλλά και από τις υπάρχουσες κοινωνικές δομές, από το ρόλο που αυτές διαδραματίζουν στη στήριξη και την προστασία του ατόμου, καθώς και από τις δυνατότητες που παρέχουν για την προσωπική του ολοκλήρωση και ευτυχία.
Οι επιμέρους στόχοι - βήματα μέσα από την εφαρμογή προγραμμάτων και τη γενικότερη λειτουργία του Κέντρου Πρόληψης είναι:
α. Η έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση σε θέματα εξάρτησης και ψυχικής υγείας.
β. Η εκλογή και η ενίσχυση υπεύθυνων και συνειδητών θέσεων απέναντι στα θέματα υγείας.
γ. Η ενίσχυση του αυτοσεβασμού και της αυτοεκτίμησης των ατόμων μέσα από τη δημιουργική χρήση των ικανοτήτων τους.
δ. Η κοινωνική ένταξη των νέων και η ανάκτηση αξιών συλλογικότητας μέσα από την ανάπτυξη ουσιαστικών σχέσεων επικοινωνίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης και η μείωση των συναισθημάτων αποξένωσης – αλλοτρίωσης.
ε. Η λειτουργικότητα και η υπέρβαση των εν δυνάμει δύσκολων καταστάσεων ζωής, κυρίως αυτών που παρουσιάζουν αιτιολογική σχέση με παρεκκλίνουσες συμπεριφορές.
στ. Η ανάδειξη ατομικών ή συλλογικών ικανοτήτων για την επίτευξη μέγιστης λειτουργικότητας με στόχο την καλή ψυχική υγεία
ι. Η δημιουργία εθελοντικών ομάδων που θα αποτελέσουν σημεία αναφοράς για τη στήριξη και τη συνέχιση της όλης προσπάθειας.
Οι δράσεις υλοποιούνται με την:
§ Εκπαίδευση.
§ Ευαισθητοποίηση.
§ Εμψύχωση σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο.
§ Συμβουλευτική και Ψυχολογική υποστήριξη στο άτομο στις οικογένειες.
Οι ομάδες στόχοι που απευθύνονται οι δράσεις του Κέντρου Πρόληψης περιλαμβάνουν παιδιά, εφήβους, γονείς, εκπαιδευτικούς, στρατευμένους, στελέχη υγείας και ευρύτερα τα στελέχη και μέλη της τοπικής κοινότητας. Η δημιουργία ενός δικτύου συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης τόσο των παραπάνω ομάδων στόχων όσο και των υπηρεσιών υγείας του Νομού αποτελεί τη βασική αρχή που διέπει τη λειτουργία του Κέντρου Πρόληψης.
Προαγωγής της Υγείας
2η Συνάντηση
Αγρίνιο, Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008
Θέμα: Πρόληψη και προαγωγή της ψυχικής υγείας
Εισηγήτρια: Πόπη Τσουφλίδου, Επιστημονική συνεργάτης του Κέντρου Πρόληψης κατά των Ναρκωτικών Νομού Αιτωλοακαρνανίας «Οδυσσέας» σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ.
Το Κέντρο Πρόληψης Ν. Αιτ/νίας μετά από εννέα χρόνια λειτουργίας έχει αποκτήσει την εμπειρία σε σχέση με το πρόβλημα των εξαρτήσεων στο νομό καθώς και μια γενικότερη φιλοσοφία για την προαγωγή της ψυχικής υγείας. Ως εκ τούτου η ουσιοεξάρτηση είναι το σύμπτωμα της γενικότερης δυσλειτουργίας του ατόμου, της οικογένειάς του και της κοινότητας.
Θεωρούμε, δηλαδή, ότι όλος ο αγώνας της πρόληψης της χρήσης ουσιών δεν είναι απαραίτητο να εστιάζεται μόνο στην πρόληψη του συγκεκριμένου φαινομένου, αλλά γενικότερα στην αγωγή και προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας.
Είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι κοινωνικές συνιστώσες της υγείας, τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής αρχίζουν πλέον να λαμβάνονται υπόψη κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων προαγωγής της υγείας .
Η Προαγωγή της Ψυχικής Υγείας (ΠΨΥ) μπορεί να θεωρηθεί ως μια από τις σημαντικότερες ανάγκες της παγκόσμιας κοινότητας για την επόμενη δεκαετία. Με τον όρο Προαγωγή της Ψυχικής Υγείας αναφερόμαστε στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων και στάσεων του ανθρώπου ώστε να αξιοποιεί το ατομικό του δυναμικό για την προστασία, διατήρηση και βελτίωση της ψυχοσωματικής του υγείας καθώς και της ποιότητας της ζωής του.
Στόχος του Κέντρου Πρόληψης «ΟΔΥΣΣΕΑΣ» είναι η προώθηση της αντίληψης της θετικής υγείας όπως ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), δηλαδή της ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας, αφού χωρίς την ψυχική ισορροπία και το κατάλληλο υποστηρικτικό κοινωνικό περιβάλλον, η ενδυνάμωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Η κοινωνική ευεξία όμως, δεν κατοχυρώνεται μόνο από τη δυνατότητα του ατόμου να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του κοινωνικού του περιβάλλοντος, αλλά και από τις υπάρχουσες κοινωνικές δομές, από το ρόλο που αυτές διαδραματίζουν στη στήριξη και την προστασία του ατόμου, καθώς και από τις δυνατότητες που παρέχουν για την προσωπική του ολοκλήρωση και ευτυχία.
Οι επιμέρους στόχοι - βήματα μέσα από την εφαρμογή προγραμμάτων και τη γενικότερη λειτουργία του Κέντρου Πρόληψης είναι:
α. Η έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση σε θέματα εξάρτησης και ψυχικής υγείας.
β. Η εκλογή και η ενίσχυση υπεύθυνων και συνειδητών θέσεων απέναντι στα θέματα υγείας.
γ. Η ενίσχυση του αυτοσεβασμού και της αυτοεκτίμησης των ατόμων μέσα από τη δημιουργική χρήση των ικανοτήτων τους.
δ. Η κοινωνική ένταξη των νέων και η ανάκτηση αξιών συλλογικότητας μέσα από την ανάπτυξη ουσιαστικών σχέσεων επικοινωνίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης και η μείωση των συναισθημάτων αποξένωσης – αλλοτρίωσης.
ε. Η λειτουργικότητα και η υπέρβαση των εν δυνάμει δύσκολων καταστάσεων ζωής, κυρίως αυτών που παρουσιάζουν αιτιολογική σχέση με παρεκκλίνουσες συμπεριφορές.
στ. Η ανάδειξη ατομικών ή συλλογικών ικανοτήτων για την επίτευξη μέγιστης λειτουργικότητας με στόχο την καλή ψυχική υγεία
ι. Η δημιουργία εθελοντικών ομάδων που θα αποτελέσουν σημεία αναφοράς για τη στήριξη και τη συνέχιση της όλης προσπάθειας.
Οι δράσεις υλοποιούνται με την:
§ Εκπαίδευση.
§ Ευαισθητοποίηση.
§ Εμψύχωση σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο.
§ Συμβουλευτική και Ψυχολογική υποστήριξη στο άτομο στις οικογένειες.
Οι ομάδες στόχοι που απευθύνονται οι δράσεις του Κέντρου Πρόληψης περιλαμβάνουν παιδιά, εφήβους, γονείς, εκπαιδευτικούς, στρατευμένους, στελέχη υγείας και ευρύτερα τα στελέχη και μέλη της τοπικής κοινότητας. Η δημιουργία ενός δικτύου συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης τόσο των παραπάνω ομάδων στόχων όσο και των υπηρεσιών υγείας του Νομού αποτελεί τη βασική αρχή που διέπει τη λειτουργία του Κέντρου Πρόληψης.
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008
Το ζήτημα των ναρκωτικών στην Ελλάδα, Μύθοι και Αλήθειες
2ος Εισαγωγικός Εκπαιδευτικός Κύκλος Προαγωγής της Υγείας
1η Συνάντηση
Αγρίνιο, Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008
Θέμα: Το ζήτημα των ναρκωτικών στην Ελλάδα, Μύθοι και Αλήθειες.
Εισηγήτρια: Μανίνα Τερζίδου, Ψυχολόγος, Επιστημονικά Υπεύθυνη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ)
Το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (Ε.Κ.ΤΕ.Π.Ν.) λειτουργεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης των Ναρκωτικών και της Τοξικομανίας (E.M.C.D.D.A. – Ευρωπαϊκό Κέντρο) από το 1994. Αποτελεί ένα από τα 29 Εθνικά Κέντρα του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία (REITOX) του Ευρωπαϊκού Κέντρου.
Το ΕΚΤΕΠΝ ανήκει στο ΕΠΙΨΥ και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ΟΚΑΝΑ.
Στόχος του είναι η παροχή αξιόπιστων και συγκρίσιμων εθνικών στοιχείων και πληροφοριών για όλες τις παραμέτρους του προβλήματος των ναρκωτικών και η παροχή τους στην Ευρώπη και τους Έλληνες χαράσσοντες πολιτική και επαγγελματίες του χώρου των ναρκωτικών. Η πληροφόρηση αυτή επιτυγχάνεται μέσα από την Ετήσια Έκθεση του ΕΚΤΕΠΝ για την Κατάσταση των Ναρκωτικών στην Ελλάδα, η οποία εκδίδεται κάθε χρόνο.
Στο πλαίσιο αυτού του ρόλου, αλλά και της συνεργασίας του ΕΚΤΕΠΝ με τα υπόλοιπα Εθνικά Κέντρα και το Ευρωπαϊκό, η παρουσίαση αυτή στοχεύει στην κατάρριψη ορισμένων ευρέως διαδεδομένων μύθων και μέσα από αυτήν, στην απεικόνισης κατάστασης του προβλήματος των ναρκωτικών στην Ελλάδα.
Ο πρώτος μύθος αφορά το μέγεθος της επικράτησης της χρήσης στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η χρήση είναι σε υψηλά επίπεδα και αυξάνεται ιδιαίτερα στην εφηβική ηλικία. Η αλήθεια, όμως είναι ότι η δοκιμή και η χρήση ναρκωτικών, και ειδικά της κάνναβης που είναι και το πιο «δημοφιλές» μειώνεται σταθερά τα τελευταία 5 χρόνια. Αντίθετα, φαίνεται ότι στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αυξάνεται ο πληθυσμός των «ώριμων» ενηλίκων που χρησιμοποιούν ή είναι εξαρτημένοι από ουσίες.
Άλλος μύθος είναι ότι συχνά συγχέεται η έννοια της χρήσης με αυτήν της εξάρτησης. Η αλήθεια είναι ότι το ποσοστό των εξαρτημένων είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με αυτό των χρηστών. Η χρήση, περιστασιακή ή ακόμα και απλή δοκιμή, αφορά πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων. Με το διαχωρισμό αυτό δεν επιθυμεί κανείς να ελαχιστοποιήσει την επικινδυνότητα της χρήσης, αφού είναι γνωστό ότι η χρήση συνθετικών ναρκωτικών τύπου «Έκσταση» στη χώρα μας είναι αρκετά υψηλά, κυρίως στους χώρους νυχτερινής διασκέδασης.
Άλλη συχνή παρανόηση που συναντάται είναι ότι η εξάρτηση «δεν θεραπεύεται», δηλαδή ότι ο εξαρτημένος δεν έχει και πολλές ελπίδες. Είναι αλήθεια ότι η απεξάρτηση είναι δύσκολη υπόθεση και σχεδόν όλοι οι εξαρτημένοι χρήστες έχουν κάνει αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες. Είναι, όμως, επίσης αλήθεια ότι κάθε χρόνο το 40% των θεραπευομένων ολοκληρώνουν με επιτυχία την απεξάρτηση τους από τα κέντρα θεραπείας.
Η άποψη ότι η ηρωίνη είναι το πιο επικίνδυνο ναρκωτικό είναι ένας ακόμα διαδεδομένος μύθος. Το πιο επικίνδυνο ναρκωτικό, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι το αλκοόλ. Η εξάρτηση από τα οινοπνευματώδη, ο αλκοολισμός και τα σχετικά προβλήματα αφορούν πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων από αυτόν των εξαρτημένων από ναρκωτικά σε όλες τις χώρες, αλλά και οι θάνατοι από τις παθήσεις που οφείλονται στην μακροχρόνια κατάχρηση αλκοόλ είναι πολύ περισσότεροι από τους θανάτους που σχετίζονται με τα ναρκωτικά.
Τα στοιχεία πρόσφατων ερευνών του ΕΚΤΕΠΝ καταρρίπτουν έναν ακόμα μύθο: αυτόν που θέλει μεγάλη την κοινωνική αντίδραση απέναντι στους εξαρτημένους. Φαίνεται, λοιπόν, ότι η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών δείχνει ανοχή και αποδοχή στον χρήστη και στη δημιουργία θεραπευτικών μονάδων στη περιοχή τους. Η πλαστή εικόνα που δημιουργείται οφείλεται στο ότι η μειονότητα που αντιδρά είναι «θορυβώδης».
Το συμπέρασμα της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας ότι η πρόληψη είναι η καλύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος είναι αλήθεια και όχι μύθος. Κι όμως, παρά την παραδοχή του σημαντικού ρόλου της Πρόληψης και από την Πολιτεία, τα προληπτικά προγράμματα στην Ελλάδα μειώνονται αντί να αυξάνονται και τα Κέντρα Πρόληψης αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα λόγω υποχρηματοδότησης.
Η κατάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών στην Ελλάδα δεν δικαιολογεί ούτε πανικό ούτε εφησυχασμό. Το Νέο Εθνικό Σχέδιο Δράσης προβλέπει δράσεις για αρκετές από τις ελλείψεις και τα προβλήματα που χρονίζουν στη χώρα μας, όπως είναι η μέριμνα για τους ειδικούς πληθυσμούς χρηστών (μετανάστες, μειονότητες και άλλες κοινωνικά ευάλωτες ομάδες) και η αναβάθμιση του ρόλου και της σημασίας της δημόσιας διαβούλευσης.
Το τελευταίο αποκτά ιδιαίτερη σημασία, επειδή τονίζεται και από το καινούργιο Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης, αλλά και επειδή το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν αφορά μόνο τους επαγγελματίες του χώρου αλλά και την κοινωνία των πολιτών, η οποία και πρέπει να συμμετέχει ενεργά στη λήψη αποφάσ
1η Συνάντηση
Αγρίνιο, Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008
Θέμα: Το ζήτημα των ναρκωτικών στην Ελλάδα, Μύθοι και Αλήθειες.
Εισηγήτρια: Μανίνα Τερζίδου, Ψυχολόγος, Επιστημονικά Υπεύθυνη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ)
Το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (Ε.Κ.ΤΕ.Π.Ν.) λειτουργεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης των Ναρκωτικών και της Τοξικομανίας (E.M.C.D.D.A. – Ευρωπαϊκό Κέντρο) από το 1994. Αποτελεί ένα από τα 29 Εθνικά Κέντρα του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία (REITOX) του Ευρωπαϊκού Κέντρου.
Το ΕΚΤΕΠΝ ανήκει στο ΕΠΙΨΥ και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ΟΚΑΝΑ.
Στόχος του είναι η παροχή αξιόπιστων και συγκρίσιμων εθνικών στοιχείων και πληροφοριών για όλες τις παραμέτρους του προβλήματος των ναρκωτικών και η παροχή τους στην Ευρώπη και τους Έλληνες χαράσσοντες πολιτική και επαγγελματίες του χώρου των ναρκωτικών. Η πληροφόρηση αυτή επιτυγχάνεται μέσα από την Ετήσια Έκθεση του ΕΚΤΕΠΝ για την Κατάσταση των Ναρκωτικών στην Ελλάδα, η οποία εκδίδεται κάθε χρόνο.
Στο πλαίσιο αυτού του ρόλου, αλλά και της συνεργασίας του ΕΚΤΕΠΝ με τα υπόλοιπα Εθνικά Κέντρα και το Ευρωπαϊκό, η παρουσίαση αυτή στοχεύει στην κατάρριψη ορισμένων ευρέως διαδεδομένων μύθων και μέσα από αυτήν, στην απεικόνισης κατάστασης του προβλήματος των ναρκωτικών στην Ελλάδα.
Ο πρώτος μύθος αφορά το μέγεθος της επικράτησης της χρήσης στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η χρήση είναι σε υψηλά επίπεδα και αυξάνεται ιδιαίτερα στην εφηβική ηλικία. Η αλήθεια, όμως είναι ότι η δοκιμή και η χρήση ναρκωτικών, και ειδικά της κάνναβης που είναι και το πιο «δημοφιλές» μειώνεται σταθερά τα τελευταία 5 χρόνια. Αντίθετα, φαίνεται ότι στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αυξάνεται ο πληθυσμός των «ώριμων» ενηλίκων που χρησιμοποιούν ή είναι εξαρτημένοι από ουσίες.
Άλλος μύθος είναι ότι συχνά συγχέεται η έννοια της χρήσης με αυτήν της εξάρτησης. Η αλήθεια είναι ότι το ποσοστό των εξαρτημένων είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με αυτό των χρηστών. Η χρήση, περιστασιακή ή ακόμα και απλή δοκιμή, αφορά πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων. Με το διαχωρισμό αυτό δεν επιθυμεί κανείς να ελαχιστοποιήσει την επικινδυνότητα της χρήσης, αφού είναι γνωστό ότι η χρήση συνθετικών ναρκωτικών τύπου «Έκσταση» στη χώρα μας είναι αρκετά υψηλά, κυρίως στους χώρους νυχτερινής διασκέδασης.
Άλλη συχνή παρανόηση που συναντάται είναι ότι η εξάρτηση «δεν θεραπεύεται», δηλαδή ότι ο εξαρτημένος δεν έχει και πολλές ελπίδες. Είναι αλήθεια ότι η απεξάρτηση είναι δύσκολη υπόθεση και σχεδόν όλοι οι εξαρτημένοι χρήστες έχουν κάνει αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες. Είναι, όμως, επίσης αλήθεια ότι κάθε χρόνο το 40% των θεραπευομένων ολοκληρώνουν με επιτυχία την απεξάρτηση τους από τα κέντρα θεραπείας.
Η άποψη ότι η ηρωίνη είναι το πιο επικίνδυνο ναρκωτικό είναι ένας ακόμα διαδεδομένος μύθος. Το πιο επικίνδυνο ναρκωτικό, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι το αλκοόλ. Η εξάρτηση από τα οινοπνευματώδη, ο αλκοολισμός και τα σχετικά προβλήματα αφορούν πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων από αυτόν των εξαρτημένων από ναρκωτικά σε όλες τις χώρες, αλλά και οι θάνατοι από τις παθήσεις που οφείλονται στην μακροχρόνια κατάχρηση αλκοόλ είναι πολύ περισσότεροι από τους θανάτους που σχετίζονται με τα ναρκωτικά.
Τα στοιχεία πρόσφατων ερευνών του ΕΚΤΕΠΝ καταρρίπτουν έναν ακόμα μύθο: αυτόν που θέλει μεγάλη την κοινωνική αντίδραση απέναντι στους εξαρτημένους. Φαίνεται, λοιπόν, ότι η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών δείχνει ανοχή και αποδοχή στον χρήστη και στη δημιουργία θεραπευτικών μονάδων στη περιοχή τους. Η πλαστή εικόνα που δημιουργείται οφείλεται στο ότι η μειονότητα που αντιδρά είναι «θορυβώδης».
Το συμπέρασμα της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας ότι η πρόληψη είναι η καλύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος είναι αλήθεια και όχι μύθος. Κι όμως, παρά την παραδοχή του σημαντικού ρόλου της Πρόληψης και από την Πολιτεία, τα προληπτικά προγράμματα στην Ελλάδα μειώνονται αντί να αυξάνονται και τα Κέντρα Πρόληψης αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα λόγω υποχρηματοδότησης.
Η κατάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών στην Ελλάδα δεν δικαιολογεί ούτε πανικό ούτε εφησυχασμό. Το Νέο Εθνικό Σχέδιο Δράσης προβλέπει δράσεις για αρκετές από τις ελλείψεις και τα προβλήματα που χρονίζουν στη χώρα μας, όπως είναι η μέριμνα για τους ειδικούς πληθυσμούς χρηστών (μετανάστες, μειονότητες και άλλες κοινωνικά ευάλωτες ομάδες) και η αναβάθμιση του ρόλου και της σημασίας της δημόσιας διαβούλευσης.
Το τελευταίο αποκτά ιδιαίτερη σημασία, επειδή τονίζεται και από το καινούργιο Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης, αλλά και επειδή το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν αφορά μόνο τους επαγγελματίες του χώρου αλλά και την κοινωνία των πολιτών, η οποία και πρέπει να συμμετέχει ενεργά στη λήψη αποφάσ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
